سلوک و رهایی، اوجِ سماع عرفانی و رقص مقدس جان را به تصویر می‌کشد. پیکره‌ی گشوده و باشکوه اثر، بازتابی از دامنِ در حال چرخش تنوره است؛ نمادی از گسستن دلبستگی‌های دنیوی و پرواز بی‌کران روح به سوی معشوق.

این اثر با ریشه‌ای عمیق در جهان‌بینی مولانا، درخشش هالهٔ زرین را تجلی‌ بخشِ شمس خورشید غایی حقیقت می‌داند. آن‌گاه که سالک در میان لایه‌های ژرف و درخشان رزین می‌چرخد و در نور جاودانِ اشراق الهی ذوب می‌شود.